Είναι μαγικό να βλέπεις την πορεία των λέξεων μέσα στα χρόνια, πώς αλλάζουν μορφή αλλά και περιεχόμενο, πώς περνούν από τη μια γλώσσα στην άλλη δηλώνοντας την επικοινωνία των πολιτισμών μέσα στους αιώνες. Ξεφυλλίζοντας λοιπόν τον Μπαμπινιώτη για μια ακόμη φορά....

Από τη σελίδα antigonipapadopoulou.gr. Γράφει η Αντιγόνη Παπαδοπούλου.

Πώς το ζήτω γίνεται καπέλο!

Η τραγιάσκα είναι η ρουμανική λέξη traiascaπου δεν είχε καμία σχέση με το γνωστό είδος καπέλου αλλά σήμαινε «ζήτω»! Από τη φράση “traiascaGrecia” που φώναξαν ενθουσιώδεις Ρουμάνοι εκδρομείς επισκεπτόμενοι την Ελλάδα, φράση επευφημίας που σήμαινε «ζήτω η Ελλάδα» και που συνοδευόταν από το πέταγμα στον αέρα των καπέλων που φορούσαν πήρε η λέξη στα Ελληνικά τη σημασία «καπέλο», για την ακρίβεια «μάλλινο λαϊκό καπέλο με γείσο».
 
Πώς το πανωφόρι γίνεται λιμουζίνα. 

Η γαλλική λέξη limousine αρχικά σήμαινε ένα είδος πανωφορίου. Προέρχεται από το τοπωνύμιο Limousin, περιοχή κοντά στον Κεντρικό Ορεινό Όγκο, με πρωτεύουσα τη Λιμόζ (Limoges), όπου οι κάτοικοι συνήθιζαν να φορούν μακριά πανωφόρια από παχύ μαλλί. Προς το τέλος τού 19ου αι. η λέξη δήλωσε τις κλειστές (στο πίσω μέρος) άμαξες και αργότερα τα πρώτα κλειστά αυτοκίνητα, επειδή διέθεταν σκέπαστρο που έμοιαζε με επανωφόρι. Σταδιακά, η λέξη απέκτησε τη σημασία «πολυτελές όχημα».

Πώς η παύση έγινε ρεπό.

Η αρχαία ελληνική λέξη παῦσις (παύση) έδωσε τα λατινικό pausa, pausare, repausare (=παύω σταματώ). Από το λατινικό repausare οι Γάλλοι δημιούργησαν το reposer με τη σημασία του «αναπαύω, ησυχάζω» και από αυτό το ρήμα δημιουργήθηκε η γαλλική λέξη repos που σημαίνει «ξεκούραση από την εργασία κατά τακτά χρονικά διαστήματα». Κι έτσι μετά από ένα ταξίδι αιώνων η λέξη παύση επανήλθε στην ελλνική γλώσσα ως αντιδάνειο με διαφορετική μορφή και ιδιαίτερο σημασιολογικό περιεχόμενο.

Αντιγόνη Παπαδοπούλου, Φιλόλογος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *